hanviskie

Hanviskie schrijft op haar blog regelmatig over water en het waterschap. Als bestuurslid van Waterschap Rivierenland schrijft ze vooral over het werkgebied van Rivierenland, met speciale aandacht voor de ontpoldering van de Noordwaard in Werkendam. De blog is soms informerend, soms opinierend, vaak kritisch of prikkelend. Om zo waterschappers en burgers scherp te houden! En mijn kiezers op de hoogte te houden van mijn werk als volksvertegenwoordiger.

Tuesday, December 12, 2017

100 jaar vrouwenkiesrecht

In Heusden is 13 mei 1909 een avond belegd door de
Nederlandse Bond voor Vrouwenkiesrecht in zaal
Concordia.

Jammer dat het feit dat 100 jaar geleden vrouwen passief kiesrecht kregen zo zuinig wordt herdacht, zo schreef Marianne Thieme van de Partij van de Dieren vanmorgen in de Volkskrant. In 1916 vond een grote demonstratie voor het vrouwenkiesrecht plaats, op 12 december 1917 vond een grondwetsherziening plaats, in de kieswet werd opgenomen dat vrouwen zich verkiesbaar konden stellen (passief kiesrecht).In 1918 werd zo Suze Groeneweg gekozen als eerste vrouwelijk kamerlid. Het wetsvoorstel voor actief vrouwenkiesrecht werd op 10 juli 1919 aangenomen. In 1922 wed het algemeen vrouwenkiesrecht opgenomen in de grondwet.

Monday, December 11, 2017

Geluk in 199 woorden



Veldboeket met boerenkant


Wat maakt geluk tot geluk? Die vraag dringt zich altijd weer op als me gevraagd wordt mijn geluksmomenten in mijn leven te beschrijven. Want waarom kan ik dat ene geluksmoment van meer dan 30 jaar geleden nog zo haarscherp voor me halen? Ik wandelde met mijn drie kinderen op een zonnige zomerse zondag over de dijk, het talud was bezaaid met boerenkant, boterbloemen en madeliefjes. Mijn twee dochtertjes zagen er op zijn zondags uit met schattige jurkjes en strikjes in hun haar, wit met roze zo stel ik me voor. Mijn zoon die nog in de kinderwagen lag, speelde met een rammelaar. Plotsklaps wist hij één van zijn witte sokjes uit te trappen. Het sokje viel op de dijk en ik moest stoppen om het op te rapen. Geduldig trok ik zijn sokje weer aan en wandelde verder langs de dijk, terwijl mijn meisjes bloemen plukten langs de weg. Meer moet het niet zijn geweest op die zomerse zondag. En toch kan ik dat ene geluksmoment altijd weer oproepen. Kwam het door mijn levensgevoel, het idee dat je hele leven nog voor je ligt als je kinderen nog zo klein zijn? Of zit geluk echt in die kleine momenten?

Sunday, December 10, 2017

Klokkenroof

https://deautovanmnopa.nl/kentekens/n-44266

De expositie Klokkenroof! - Plundered Bells in museum Klok & Peel in Asten verbeeldt het verhaal van de roof van 6.700 luidklokken uit Nederlandse kerktorens in de jaren 1942/1943. Dat is nu 75 jaar geleden. De Duitse bezetter gebruikte de bronzen luidklokken om er grondstoffen uit te winnen voor zijn wapenindustrie. Een verhaal om nooit te vergeten. Stelt u zich eens voor... een tijd waarin het luiden van een kerkklok niet vanzelfsprekend was. Een tijd waarin vooral oorverdovende stilte klonk. Waarin vreedzame klokken werden omgesmolten tot vernietigend oorlogstuig. Zo’n tijd is er geweest. Mensen die ‘t hebben meegemaakt, hebben die levensveranderende periode in hun geheugen gegrift; ze herinneren zich de verhalen.

Foto van W. Smits, collectie Stadsarchief Breda, identificatienummer 19670284

Op 27 januari 1943 haalde de Duitse bezetter ook de twee kerkklokken van de Hervormde kerk in de Kerksteeg te Werkendam weg. De klok werd opgeladen met een vrachtwagen van de firma Stoof uit Breda met het kenteken N-44266, dat werd uitgegeven in 1936. De firma Jac. Stoof en Zonen was een internationaal Meubel- en transportbedrijf dat was gevestigd aan de Kloosterlaan 25 te Breda. (www.deautovanmijnopa.nl) De kerkklok werd in 1945 teruggevonden in Tilburg en keerde zo weer terug naar Werkendam. Tot de ingebruikname van de nieuwe Hervormde kerk op 23 december 1952 hing de oude klok in een klokkenstoel. Daarna werd de klok in de nieuwe kerktoren geplaatst, toch bleek deze teveel beschadigd, zodat deze in 1953 werd vervangen door de huidige klok. In die nieuwe klok werden de jaartallen 1645-1953 gegraveerd en de tekst 'Het woord Gods blijft in der eeuwigheid'. Enkele jaren geleden werd die klok gerenoveerd bij Toine Daelmans in Helmond.


De huidige kerkklok van de Hervormde kerk die enkele jaren geleden werd gerenoveerd.


https://www.museumklokenpeel.nl/nl/ontdek-en-ervaar/klok/spotlight-op-de-klok/klokkenroof

Saturday, December 09, 2017

Hoog water in de Noordwaard

Hoog water langs de Bandijk

Water op de weg


Recent is een boek verschenen over de projecten voor Ruimte voor de Rivier. Naar aanleiding daarvan liet landschapsarchitect Erik Luiten weten dat hij niet kon wachten op historisch hoogwater, om te zien of al die maatregelen nu effect hebben op de hoge waterstanden in ons land. Vandaag was het in de Noordwaard hoog water, maar dat was in ieder geval nog geen historisch hoogwater. De Noordwaardweg stond deels onder water. Lijnoorden stond ook deels onder water, maar je kon er nog wel overheen rijden met de auto. En ik meen dat het water twee jaar geleden een keer zo hoog stond, dat ik niet meer over die weg durfde te rijden omdat hij nog verder onder water stond. Maar het blijft boeiend om die immense watervlaktes in je eigen achtertuin te zien. 

Friday, December 08, 2017

Nieuwe voorzitter Stuurgroep Varik Heesselt

De dijk bij Varik Heesselt (foto www.varikheesselt.nl)

De Stuurgroep Varik Heesselt heeft een nieuwe onafhankelijk voorzitter. Andries Heidema, burgemeester van Deventer. Deze informatie heeft mij niet bereikt via het Waterschap, maar via een omweg. En uit dit voorbeeld blijkt opnieuw dat de communicatie en informatievoorziening van democratisch gekozen volksvertegenwoordigers hiaten vertoond in dit dossier. Keer op keer bereikt ons informatie via een andere weg. Want dat onze eigen heemraad geen voorzitter van de Stuurgroep meer was, kregen we pas na schriftelijke vragen bevestigd. Dat de Stuurgroep dus een nieuwe voorzitter kreeg was dus bekend, maar wie dat zou worden was ons weer niet bekend. Door het tekenen van de intentieverklaring tussen de vier betrokken overheden met daarin de afspraak dat de Stuurgroep een besluit zou nemen in consensus, was mijns inziens de rol van voorzitter van de Stuurgroep voor onze heemraad niet verstandig en niet goed voor ons Waterschap. Daar hadden we maanden geleden al over gesproken in onze commissie Waterveiligheid. Het duurde alleen even alvorens dat besef ook doordrong bij anderen. In het verslag van de laatste bijeenkomst van de Stuurgroep op 6 december lezen we overigens niets over de nieuwe voorzitter. Ook het verslag van Stuurgroep vergadering van 10 november hebben we nog niet ontvangen. En de beantwoording van schriftelijke vragen van CDA en VVD over Varik Heesselt zijn nog niet terug te vinden in de agenda voor de commissie Waterveiligheid van 18 december.


https://varikheesselt.gelderland.nl/Nieuws/935711.aspx

Thursday, December 07, 2017

Schildjes voor waterschapsmonumenten


Zeldzame TBS schuif langs de N283 tussen Dussen en Meeuwen


In 2008 verscheen het rapport 'Watergerelateerd cultuurhistorisch erfgoed' met een beschrijving en waardering van een selectie van historische objecten in eigendom van Waterschap Rivierenland. Ik heb het rapport weer opgezocht toen ik nogmaals het interview met Maarten Koppen las over behoud van waterschapserfgoed. In het artikel wordt ook een pleidooi gehouden voor een speciaal schildje voor waterschap gerelateerd erfgoed. Een mooi idee, waar ik bij deze een warm pleidooi voor ga houden. Wat zou het mooi zijn als bij de peilschaal in Veen waar ik gisteren over schreef zo'n schildje geplaatst zou kunnen worden?

https://erfgoedstem.nl/erfgoed-is-mij-meer-plek-dan-object-zelf/

Wednesday, December 06, 2017

De peilschaal in Veen


De peilschaal zou een plekje moeten krijgen langs de trap op de Maasdijk



Na mijn tweedaagse Sintdipje toch weer een nieuwe blog. Deze keer over de peilschaal in Veen. In april van dit jaar werd ik benaderd door Kees van Ballegooijen uit Veen. Hij liet mij een deel van een peilschaal zien die ooit achter zijn ouderlijk huis aan de Maasdijk in de bestrating was gelegd. En was op zoek naar een betere plek voor de peilschaal. Daarna heb ik contact gelegd met de gemeente Aalburg en zij zijn bereid de peilschaal een plek te geven in de trap langs de Maasdijk. Daar ergens moet de peilschaal ook zijn oorspronkelijke plek hebben gehad. Ik vond in google books nog een vermelding van de peilschaal in Veen, wel is daar nog sprake van een houten peilschaal. 

https://books.google.nl/books?id=BWVJAQAAIAAJ&lpg=PA423&ots=kdm_6I-Dm1&dq=peilschaal%20in%20veen&hl=nl&pg=PA423#v=onepage&q=peilschaal%20in%20veen&f=false

De trap langs de Maasdijk bij de veerstoep naar Aalst

Sunday, December 03, 2017

Blootshoods

 
Hoedenwinkeltje op de Werkendamse Hoogstraat

Geachte mevrouw,

Het is met droefheid in ons hart dat wij ons gezet hebben tot het schrijven van deze brief.

Groot was ons verdriet toen wij vernamen dat u gisteren blootshoofds de drempel van de kerk durfde te overschrijden. Even dachten wij nog - we wilden niet gelijk het ergste veronderstellen - dat er sprake was van vergeetachtigheid. U was misschien vergeten uw hoed op te zetten. Deze gedachten wierpen wij echter spoedig van ons. Net zo min als een man die te kerke gaat zou vergeten de onderdelen van zijn driedelig kostuum aan te trekken, hoorde immers een vrouw te vergeten haar hoofddeksel op de daartoe bestemde en bepaalde plaats te doen afdalen.

De zaak werd ons echter na enige ogenblikken helemaal duidelijk. toen nog een vrouw hoed-loos binnenkwam. toen begrepen wij dat hier sprake was van een samenspanning. Het stelde ons teleur, gezien de prominente plaatsen binnen de gemeente. De één alom geacht en geprezen vanwege de plaats die zij reeds vele jaren in het presidium van de plaatselijke vrouwenvereniging mag innemen. De ander als echtgenote van een man, die reeds lange tijd het ambt van ouderling mag bekleden en daarnaast landelijke bekendheid geniet als mede-eigenaar van het olieconcert 'de zwarte pomp'. 

Deze twee vrouwen, wij zeggen het zonder zelfverheffing zijn geïnfecteerd geraakt door de moderne tijdgeest, ofwel het andere emancipatiedenken. Wie had dat ooit kunnen denken? Het komt toch altijd weer van een andere kant dan je zou verwachten. Werd het immers niet verwacht van de jonge, wulpse moeders, die zo gaarne meeregeren in kerk en staat? Maar nee, het kwam van twee dames, onbesproken in leer en leven.

Is hier niet de invloed merkbaar van de moderne ontwikkelingen in de SGP, die op dit punt slechts 70 jaar achter blijkt te lopen bij een partij als de ARP, waar vrouwen lid van zijn. Moeten wij een zelfde ontwikkeling tegemoet zien, waar politieke en kerkelijke ledenvergaderingen door vrouwen worden bijgewoond en de mannen voor de koffie zorgen?

Is hier niet duidelijk de invloed van 'vakanties' merkbaar? Het is met schroom dat wij dit woord 'vakantie' in de mond durven nemen. Immers, ook vrouwen gaan tegenwoordig op vakantie en komen daarbij de plaatsen waar de 'hoed' niet meer gezien wordt. Zij durven dan niet meer voor hun principes uit te komen en behelpen zich met een soort basketbalpetje, dan wel laten het bedeksel in het geheel achterwege. Waar is het eind? Worden straks alle bedeksels achterwege gelaten?

Wij roepen u daarom ernstig op, terug te keren van deze heilloze weg. Er is een weg terug. Wanneer u hier ernst mee maakt, kunt u dit het beste zichtbaar maken door in het vervolg twee hoeden op te zetten. Dat zal iedereen begrijpen dat u teruggekomen bent van he pad der emancipatie waarop u thans uw eerste schreden hebt gezet.

In het vertrouwen dat u zult begrijpen dat wij onze brief thans niet met 'hoogachtend' kunnen afsluiten, beëindigen wij deze brief.

Namens een groep van verontrusten, 

K. Erkhoed

Saturday, December 02, 2017

De roots van mode-ontwerper Mart Visser

Mart Visser temidden van zijn modellen

De modeshow in loods K

Mart Visser- al 25 jaar modeontwerper in Amsterdam - keerde dit weekend 'back to his roots'.  Hij groeide op in Sleeuwijk en koos Fort Altena uit voor een wervelende show. Iedereen houdt van mooie kleding en dat was wat we te zien kregen. Prachtige, soepel vallende avondjurken van mooie stoffen. De show was vorm gegeven rond vijf thema's zoals 'Black & White', de helderheid van het zomerlicht (met mooie kleuren zoals okergeel, neo pink en aquamarijn), Ton sur Ton en ter afsluiting echte luxe met mooie avondjurken en een prachtige bruid. Loods K van Fort Altena was afgeladen met dames, ook allemaal pico bello gekleed en gekapt. Met de modeshow toonde Altena zich zo op zijn mooist. Na de show konden ze nog terecht bij de pret à porté collectie van Mart Visser, die werd verkocht op het Fort. Mart Visser zelf liet niet echt veel van zichzelf zien en hij vertelde al helemaal niets over zijn 'roots' in Sleeuwijk. 

De expositie van Mart Visser in gebouw D op het fortcomplex

In gebouw D op het fortencomplex toonde Mart Visser (géén familie!) beelden en portretten en daarmee liet hij meer van zichzelf zien. Portretten vaak met een slank silhouet, zoals hij ook zijn mode vormgeeft. Zo zagen we Haute couture versus artwork van Mart. En dat allemaal uit het zelfde creatieve brein.

Friday, December 01, 2017

Kasteel Dussen als middelpunt van Europa

Dit kruisje werd door een Duitse soldaat in de plavuizen vloer van Kasteel Dussen gekrast als teken van wroeging over zijn oorlogsmisdaden.

Het thema van Open Monumentendag 2018 is Europa. Maar vinden we iets van Europa terug in ons mooiste monument, Kasteel Dussen. En dat blijkt toch verrassend veel te zijn. Zo wordt het kasteel in 1573 ingenomen door Spaanse soldaten. In het rampjaar 1672 plunderen de Fransen het kasteel. Walraven, baron van Gent gaf het kasteel zijn huidige uiterlijk, met de Toscaanse zuiltjes (1609). In 1758 wordt het kasteel eigendom van de familie La Croix; de rentmeester Peter Stael correspondeerde met hen in het Frans. 'Le Chateau n'a jamais été loué ni habité par le proprietaire depuis des temps immemoriabele'.  De familie La Croix vertoefde vaak in Parijs en Namen. In 1863 erft Marie Camille de Croix het kasteel van haar vader, ze is gehuwd met Marie Auguste d'Ursul. Deze familie Ursul verkoopt in 1924 het kasteel; zij lieten al jaren eerder schoorsteenstukken en schilderstukken verhuizen naar Brussel. In 1901 vinden uit Frankrijk gevluchte Karmelitessen in Kasteel Dussen een veilig dak boven hun hoofd. In de Tweede Wereldoorlog nemen Duitsers bezit van het Kasteel. Kortom het wemelt in kasteel Dussen van de Europese invloeden.

(Bron 700 jaar Kasteel Dussen)